Hisagi Shuuhei 003: รอยเท้าบนหิมะ
posted on 15 Dec 2007 01:47 by bleachdiary in Shinigami
นี่ก็ครั้งที่3 แล้วนะที่ข้าเขียนเจ้าสมุดเล่มนี้
จริงๆ รู้สึกแปลกที่ เขียนอีกแล้วทั้งๆที่เพิ่งเขียนไปไม่นาน นี่ข้ากำลังอู้อยู่ใช่มั้ย?
จริงๆก็ไม่เชิงอู้นะ ข้าแค่รออะไรอยู่นิดหน่อยเลยเอาขึ้นมาเขียนเท่านั้นเอง
หลังจากที่ข้าโดนลากไปก๊งได้2วันติด ก็คิดได้ว่า คืนนี้จะไม่ดื่มเพิ่มแล้วเฟ้ย!
[จะทำได้มั้ยนะ แหะๆ]
เช้านี้ตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกว่าอากาศหนาวจริงๆ มันหน้าหนาวมาได้ซักพักแล้วหล่ะนะ
แต่รู้สึกว่าวันนี้จะหนาวเป็นพิเศษ ก็เลยหาผ้าพันคอมาใช้สักหน่อย
แต่ตอนไปส่งจดหมายเวียนที่หน่วย6 ก็โดยเจ้าอาบาราอิทักว่า
“ถ้าอย่างนั้นทำไม่ไม่ใส่เสื้อแขนยาวเหมือนคนอื่นเค้าหล่ะครับ”
=_.= * ก็ในตู้ข้ามีเสื้อแขนยาวเหมือนชาวบ้านเค้าที่ไหนหล่ะ
หลังจากไม่ส่งจดหมายเวียนที่หน่วย6 ก็แวะไปเอาเอกสารไปเปลี่ยนที่หน่วย10
เพราะเมื่อวันก่อนเผลอวางเอกสารไว้ผิดตอนโดนคุณรันงิคุลากออกไปก๊งเหล้าต่อ...
แอบรู้สึกย่ำแย่ที่ดื่มเหล้าแพ้2วันติด แหะๆ
(ทำไมข้าต้องโดนลากไปดื่มกับพวกคอแข็งๆทุกทีนะ - -“)
ไปถึงก็โดนท่านหัวหน้าฮิสึกายะตำหนิ นิดหน่อย
แล้วเจ้าตัวก็บ่นว่าคุณรันงิคุหายตัวไปอีกแล้ว
(จะว่าไปจนบัดนี้ยังไม่เห็นเจ้าหล่อนมาเขียนไดอารี่เลยแฮะ)
แล้วข้าก็ขอตัวไปส่งจดหมายเวียนต่อ
ตอนนั้นนั่นเองถึงเพิ่งรู้ว่าหิมะแรกของปีได้โปรยปรายลงมาแล้ว
มิน่าหล่ะอากาศถึงได้หนาวเย็นนักวันนี้
ว่าแล้วข้าก็ขยับผ้าพันคอขึ้นมาปิดถึงจมูก
ฟู่~ รู้งี้ งวดหน้าที่ทำเรื่องเบิกเครื่องแบบ ข้าจะขอเบิกเสื้อแขนยาวแบบปกติซัก 2-3 ตัวดีมั้ยนะ
หิมะตกลงช้าๆ อย่างสม่ำเสมอ
ทุกครั้งที่ข้าแวะไปส่งเอกสารเวียนที่หน่วยไหน
พอออกมา ก็รู้สึกว่าหิมะเริ่มทับถมมากขึ้นเรื่อยๆ
เรื่อยๆ จนเหมือนทุกอย่างเริ่มปกคลุมด้วยสีขาว
พอตอนที่ข้า ออกมาจากหน่วย 11
พื้นถนนทั้งหมดก็กลายเป็นสีขาวเสียแล้ว
บรรยากาศก็เงียบสงบอย่างประหลาด
ผู้คนบนถนนหนทางก็เริ่มน้อยลงไปจนบางตา
ข้าค่อยๆเดินไปบนทางที่ปกคลุมไปด้วยหิมะอย่างไม่รีบเร่ง
เพราะอย่างไร ข้าก็ทำงานที่ต้องทำวันนี้ก็เสร็จเกือบหมดแล้ว
เอ... รู้สึกเหลือแค่ หน่วย 12 มั้งที่ต้องไปส่งจดหมายเวียน
จริงๆ ข้ามักเลือกไปส่งเอกสารหน่วย 11 กับหน่วย12 เป็นที่สุดท้าย ถึงแม้ว่าข้าจะแวะไปหน่วย10บ่อยๆก็เถอะ แหะๆ =_.=”
วันนี้ถ้าท่านหัวหน้า กับ รองหัวหน้าหน่วย คุโรซึจิ เข้าไปเก็บตัวเงียบในห้องทดลองก็ดีสิ
เป็นไปได้ไม่อยากเจอจริงๆ เลยนะ
ระหว่าง คิดๆอยู่ หิมะก็ดูเหมือนจะตกลงมาหนักกว่าเก่า
ข้าก็เลยต้องรีบจ้ำอ้าวไปหน่วย12 อย่างช่วยไม่ได้
พอไปถึงรู้สึกโชคดีเป็นบ้าที่หัวหน้าหน่วย คุโรซึจิ กำลังวุ่นกับการทดลองในห้อง TxT
รีบๆ ส่งจดหมายเวียนแล้วรีบๆเผ่นดีกว่าตู
ข้าเริ่มอยากจะกลับไปหาชาร้อนๆดื่มซักถ้วยที่หน่วยแล้วหล่ะ
จริงๆแล้ว สาวน้อยแว่นที่หน่วย 12 ก็ชวนพักกินขนม รอจนกว่าหิมะจะหยุดเหมือนกัน
ฟังดูไม่เลว แต่ก็นะข้ายังมีเอกสารต้องจัดการนิดหน่อยที่หน่วยวันนี้ ก็เลยบอกว่าไว้คราวหน้าแล้วกัน
แล้วคุณอากอนก็บอกว่า จะออกไปแข็งตายเล่นสินะ
ระวังหิมะมันตกหนักจนหาทางกลับไม่เจอหล่ะ
หนอยแหนะข้าไม่ใช่เด็กซักหน่อยนึง ว่าแล้วข้า ก็ขอลากลับ
จะว่าไปหิมะแรกคราวนี้ตกนานจริงๆเลยนะ
ที่จริงข้าก็อยากจะอยู่รอมันตกอยู่หรอกแต่ว่า....
เวลานี้ข้าอยากเดินท่ามกลางหิมะตก
อย่างน้อยพอหันกลับไป รอยเท้าเบิ้องหลังข้างก็จะโดนกลบหายไปสิ้น
ถึงแม้มันจะผ่านมาซักพักแล้ว การหันกลับไปแล้วมีเพียงรอยเท้าคน เพียงคนเดียวอยู่เบื้องหลังมันก็ไม่ใช่สิ่งที่ข้า
จะทำใจชินได้เท่าไหร่นัก....
ข้าหยุดเดินเพื่อแหงนมองฟ้าเบื้องบน
ทำไมกันนะ.... หิมะที่ค่อยๆโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้าเบื้องบนสีเทา
ถึงได้ทำให้รู้สึกเหงาได้ขนาดนี้เชียวหรือ...
……………………….
…………………..
………………
…………
……..
…
และหลังจากที่ข้าเกือบทำตัวเองแข็งตายกลางหิมะดังทีคุณอากอนสาปส่งเอาไว้
เพราะมัวแต่ยืนปล่อยอารมณ์กลางหิมะ ก็เลยโดยหามกลับมาหน่วย12อย่างช่วยไม่ได้
(ตูเพิ่งออกไปได้ 30 เมตร รู้สึกอนาจจริงๆ)
ก็เลยมานั่งเขียนไดอารี่รอหิมะหยุดอยู่นี่นั่นแหละ
จะว่าไปหิมะก็หยุดพอดีวันนี้เขียนยาวเป็นบ้าเลยแฮะดึกป่านี้แล้วด้วย
สรุปเป็นอีกวันที่ไม่ได้เคลียร์เอกสาร กลับไปนอนดีกว่าแฮะ
จบแค่นี้แล้วกัน
Hisagi Shuuhei
-----------------------------------------------------
นังแพน- ขออภัยเขียนยาววมาก
ตอนแรกตั้งใจจะไม่รั่วแล้วนะเอนทรีนี้...
สรุป... ไม่รอด5+
)
คิดว่าไปทำซึ้งกลางหิมะแล้วจะงดงามขึ้นรึไง?
เจ้าน่าจะโดนจับไปทดลองซะเลยนะ
ปัจฉิมลิขิต
ที่ประดับคิ้วข้าไปติดอยู่บนหัวเจ้าให้หนักหัวรึไง!!
#1 By Yumichika on 2007-12-15 01:57