ทำไมยัยหนูน้องสาวเจ้าอิจิโกะคนนั้นถึงได้ชอบใช้ฉันเป็นเครื่องรางนักหา......

 

เพราะงั้นฉันถึงได้หวิดตายจริงๆ รับคริสมาสต์

ท่ามกลางหิมะเย็นยะเยือกพวกนั้นแล้วรู้มั้ย!!!

 

เกิดอะไรขึ้นน่ะเหรอ? ก็ยัยหนูนั่นดันบุกเข้าห้องอิจิโกะมาเจอฉันตอนอยู่ในร่างตุ๊กตาพอดีน่ะสิ เลยโดนหิ้วออกไปเลย ตอนแรกก็โล่งใจที่ไม่โดนจับแต่งตัวประหลาดๆ อะไรอีก แต่ที่ไหนได้..... ไปๆ มาๆ ดันเอาฉันไปให้เจ้าเด็กเวรที่ร้านเจ้าหมวกเกี๊ยะนั่นอีกแล้วเรอะ.....

 

แล้วฉันทำไง? ก็หนีมาดื้อๆ เลยน่ะเซ่! ใครจะอยู่ให้มันเอาไปเล่นบ้าอะไรก็ไม่รู้ฟระ หน้าตามันก็ออกอาการไม่น่าไว้วางใจซะเหลือเกิน แล้วที่ร้ายกว่านั้นก็คือเจ้าเด็กบ้านั่นดันคว้ากระบองคู่ใจวิ่งตามมาซะอีก นั่นน่ะเรอะท่าทีที่มีต่อของที่เด็กผู้หญิงเอาให้!!? (ถึงฉันจะไม่ยอมเป็นก็เถอะ) แล้วอยู่ในร่างตุ๊กตา... ต่อให้เป็นท่านกอนผู้นี้มันจะหนีพ้นได้ไง.... (ถ้าเป็นร่างเจ้าอิจิโกะยังก็ว่าไปอย่าง ยังไงฉันก็เป็นวิญญาณดัดแปลงนะเฟร้ย ถ้าใช้ความสามารถได้อย่างเจ้านั่นตามไม่ทันอยู่แล้ว โธ่เอ๊ย)

 

แล้วพอเจ้าเด็กนั่นวิ่งเข้ามาใกล้ๆ กระบองยักษ์เจ้ากรรมก็โดนหวดมาใส่ฉัน.....

 

อย่างน้อยก็จับธรรมดาๆ ไม่เป็นเรอะ!!?

 

ผลเป็นไง? ก็ราวกับปาฎิหาริย์ ณ ช่วงเวลา(ก่อน) คริสมาสต์... ยาเม็ดวิญญาณเทียมของฉันหลุดออกจากร่างตุ๊กตา... (ปกติมันหลุดง่ายขนาดนี้ที่ไหนล่ะหา...)

 

.... หล่นไปยังถนน........

 

....... แล้วถูกหิมะที่โปรยปรายลงมาตอนนั้นร่วงลงมากลบอย่างรวดเร็ว................

 

........... เจ้าเด็กเวรนั่นเลยหาฉันไม่เจอจึงหิ้วแต่ร่างตุ๊กตาฉันกลับไป................................ 

 

 ...............................

 

............................................................

 

..............................................................................................................

 

............................................................. แล้ว

ฉันจะทำไงล่ะเฟ้ย!!!??!

 

กลายเป็นแค่เม็ดยาอย่างนี้มันขยับได้ที่ไหน ซ้ำร้ายดันตกมาอยู่แถวๆ ถนนอีก รถวิ่งไปวิ่งมาแบบนี้มีสิทธิ์โดนเหยียบตายได้ง่ายๆ เลยนะเฟร้ยยยยยยยยยยยยยยย

 

แต่สุดท้ายฉันก็กลับมาเขียนไดอารีอย่างนี้ได้เพราะถูกตาลุงที่ร้านเจ้าหมวกเกี๊ยะ(อีกแล้ว)มาเจอเข้า.... (หลังจากกลิ้งไปกลิ้งมาอย่างเฉียดตายอยู่เป็นวันๆ  ท่ามกลางหิมะและล้อรถ... มานึกตอนนี้ยังงงเลยว่ารอดมาได้ไง... อา.... สมเป็นท่านกอน.... ดวงดีจริงๆ...)

 

ไม่รู้ว่าทำไมแต่ตาลุงนั่นดันรู้ว่าเป็นฉันเลยเอาไปคืนให้อิจิโกะ (ได้ยินแว่วๆ ว่าดูจากสี... ดูเหมือนรุ่นหลังๆ จะมีสีประหลาดๆ ด้วย... นี่ฉันกำลังโดนด่าว่าเป็นของเก่า??.... ช่างมัน ยังไงทำให้ก็รอดมาได้ จะเลิกสนเรื่องบ้าๆ สักครั้งละกัน)  หมอนั่นเลยตามไปเอาร่างตุ๊กตาฉันกลับมาเรียบร้อย (โดยที่เสียเวลาตีกับเจ้าเด็กบ้านั่นไปพักใหญ่ๆ แล้วจบลงด้วยการแย่งกลับมาดื้อๆ...)

 

เอาล่ะ ฉันรู้แล้วว่าโลกนี้ยังต้องการท่านกอนอยู่ (irr ขอนอกบท... : จริงเรอะ...) เลยยังรอดมาได้แม้จะไปผจญฝันร้ายอันยาวนานที่หวิดจะโดนฝูงม้าเหล็กเหยียบแบนท่ามกลางหิมะอันหนาวเหน็บ(ถึงตอนนั้นฉันจะไม่หนาวก็เถอะ ก็ไม่มีร่างนี่นา)......................

 

แต่จะให้เจออีกก็......... เอ่อ.................. ไปแอบเจ้าอิจิโกะสร้างที่ซ่อนลับๆ ในห้องไว้หลบยัยหนูยูซึดีมั้ยเนี่ย???

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

นอกบท... ขอโทษที่ต่อช้านะค้า TTwTT''' พอดีติดสอบ+เน็ตเน่าเข้า exteen ไม่ค่อยได้ด้วย (ไม่รู้เรื่องเล้ยว่ากอนกำลังจะโดนเล่นงาน =A=''')

นี่เข้าได้เลยรีบจัดการก่อน... กลัวไม่เนียนจริงๆ ;;; (แต่ไม่ทำก็ไม่รู้พรุ่งนี้จะเข้าได้รึเปล่า อา...;;;)

#1 By Irregulars on 2007-12-24 00:52

นังแพน - กอนเอ๋ย... จะตายซักวันมั้ยน้อ
------------------------------
shuuhei - แกนี่โชคดีเหลือเชื่อเลยนะเจ้าตุ๊กตายัดนุ่น

#2 By pandabaka on 2007-12-26 01:41

Nanao : ต้องส่งรายงานเรื่องเจ้าไปหน่วยวิจัยแล้วล่ะ
ไม่ใช่เรื่องตัวเจ้า(ยา) ที่อยู่รอดปลอดภัยได้หรอกนะ แต่ข้าสงสัยจริง ว่าตุ๊กตายัดนุ่นรอดจากการถูกกระชากไปกระชากมาได้ยังไง


นามิ - พยายามฆ่าค่ะ !! เด็กน้อยหน้าตาใสซื่อพวกนั้น (หันมองจินตะ) พยายามเข้าล่ะกอน เอิ๊กๆ question

#3 By =NaMi= on 2007-12-26 08:42

กร๊าก เป็นฝันร้ายก่อนวันคริสมาสต์จริงๆเลยกอนเอ๊ย (เพราะแบบนี้หรือเปล่า นายเลยไม่ได้มีบทในภาคหนังเลยแม้แต่ซีนเดียว...หนาวไหมล่ะ)
โถๆ อย่าทำหน้าแบบนั้น โลกยังต้องการท่านกอนน่า...คิดว่า..(คิดว่าเรอะ??)

cry

#4 By Asana (121.118.209.34) on 2007-12-27 11:12

เหอๆ ก็ออกจะน่ารักขนาดนั้นไม่ให้หลงได้ไงล่ะค้า

สู้ๆต่อปายยยยกอนจางงงงง