Karakura

Kurosaki Ichigo 002 :: วันสบายๆ (?)

posted on 06 Jan 2008 16:55 by bleachdiary in Karakura

โอ๊สสส !!! หวัดดีอีกครั้งนะเจ้าไดอารี่

 มีคนถามมาเยอะเหลือเกินว่าทำไมชั้นถึงเพิ่งจะมาเอาป่านนี้

 พวกนั้นไม่เคยเข้าใจเล้ยว่ามนุษย์น่ะ

ก็มีงานต้องทำเหมือนกันนะเฟ้ย !

โดยเฉพาะช่วงนี้ ที่โรงเรียนมีทั้งสอบ ทั้งกิจกรรมตั้งเยอะตั้งแยะ

ชั้นน่ะไม่ได้อยู่ว่างๆ

เอาแต่ลอยไปลอยมาเหมือนพวกนายหัวหน้าหน่วยหรืออารันคาร์บางคนซะหน่อย

ส่วนเรื่องที่ชั้นเคยถามว่านายเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงน่ะช่างมันก่อนเหอะนะ

เพราะยังไงๆชั้นก็จะเรียกนายว่านายอยู่ดี..

นอกเรื่องกันมามากแล้ว

มาเข้าเรื่องกันซะน่อย

วันนี้เป็นวันแข่งขันกีฬาภายในโรงเรียน ( ไม่ใช่กำลังภายในนะ -*- )

แล้วหนุ่มน้อยนักกีฬาตัวสูงใหญ่มาดแมนอย่างชั้นก็จำต้องลงแข่งอย่างช่วยไม่ได้

ก่อนแข่งน่ะก็อดจะตื่นเต้นเหมือนกับตอนลงแข่งครั้งแรกในชีวิตไม่ได้

(แอบเหงื่อตกนิดนึงด้วยล่ะ) แต่ก็นะ อย่างชั้นไม่มากลัวอะไรกับเรื่องแบบนี้หรอก !

ผลสุดท้ายก็คือ

ชั้นสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ไปได้แบบง่ายดาย

แต่ก็แอบหืดขึ้นคอเหมือนกัน

ก็ก่อนหน้านี้ชั้นเคยเจอกับเจ้าพวกหุ่นล่ำบึ้กขนาดนี้ซะเมื่อไหร่ล่ะ !

เฮ่อ..

หลังจากแข่งกีฬาเสร็จเหนื่อยๆ

ก็ต้องแวะร้านการ์ตูนกันซะหน่อย

แต่เอ๊ะ ! ช่วงนี้ต้องไม่ๆๆๆๆ

จะสอบแล้วจะอ่านการ์ตูนไม่ได้ ! ( ย้ำทั้งน้ำตา )

งืมๆ งั้นขอลาการ์ตูนสักวันสองวันละกัน การ์ตูนลูกพ่อ

แล้วพ่อจะมารับลูกทีหลังนะ.. T_T

รอพ่อหน่อยละกัน

หลังจากชั้นร่ำลาลูกของชั้นเสร็จก็เดินทอดน่องช้าๆกลับมาที่บ้าน

โดยระหว่างทางเจอกับอิโนะอุเอะที่กำลังจะกลับบ้านพอดี

ก็ทักทายกันธรรมดาแล้วเดินจากมา

เจอกะอิชิดะที่ถืออุปกรณ์เย็บผ้ากล่องขนาดมหึมาเดินลอยชายไปไหนมาไหน

ดูเหมือนจะไปซ่อมตุ๊กตาให้ใครบางคน

( อันนี้ชั้นไม่กล้าทักหรอก เพราะรัศมีของหมอนี่วันนี้มันแปลกๆ )

และแล้วชั้นก็กลับมาถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ

แต่แล้วก็ต้องตกใจ..

เมื่อเจอตุ๊กตาสิงโตที่เค้ารู้จักดีถูกหนีบด้วยไม้หนีบผ้าอยู่บนราวตาก !

กอนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

จนชั้นต้องรีบไปเอามันลงมาทันที

หมอนั่นบอกกับชั้นว่า

ถูกยูซึเจอในห้องของชั้นเอง เมื่อเห็นว่ามันสกปรกก็เลยอุตส่าห์เอาไปซักให้

ไอ้เจ้ากอนก็จะพูดก็ไม่ได้ จะตะโกนขอความช่วยเหลือก็ไม่ได้

เลยต้องเลยตามเลย

โดยมันบอกว่าดีนะที่กลั้นหายใจทันก่อนจะถูกโยนลงในกะละมัง

( แต่ชั้นว่าจะดีกว่าถ้ามันถูกโยนเข้าเครื่องซักผ้าไปซะเลย )

วันนี้พ่อไม่อยู่บ้าน

บ้านก็เลยดูเงียบเหงาพิกล

ชั้นเลยมานั่งกินข้าวกับยูซึและก็คารินที่เพิ่งกลับมาพอดี

แล้วก็ขอตัวขึ้นมาบนห้อง

แล้วก็มานั่งคุยกับนายนี่แหละ..

วันนี้ชั้นรู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน

ไม่ได้เหนื่อยกับการแข่งกีฬาหรอก แต่เหนื่อยกับอะไรหลายๆอย่างมากกว่า

ไว้เจอกันใหม่นะเพื่อน..

ชั้นขอตัวก่อนล่ะ

 

คุโรซากิ  อิจิโกะ

06/01/2008

 

 

โอ๊สสสสส !!  สวัสดีเจ้าไดอารี่

วันนี้คงเป็นวันแรกที่ชั้นได้ทักทายกับนายสินะ

 ไหนๆก็ไหนแล้ว สวัสดีปีใหม่นะทุกคน !!!

แกร๊กๆ.. เอ เสียงอะไรแปลกๆดังอยู่ที่ประตูนะ ว่าแล้วชั้นก็เลยเดินไปดู

" ว่างายยยยย อิจิโก่~ " ไม่ต้องเดาก็คงรู้ว่าใคร ก็พ่อสุดเลิฟของชั้นไงล่ะ โดยไม่ได้ปรากฏตัวมาแค่คนเดียว แต่มีทั้งยูซึทั้งคารินที่ทำหน้าเซ็งแด่วมายืนแอ๊บอยู่ด้านหลังด้วย

" พวกเราจะมาชวนแกไปดูดอกไม้ไฟกัน " พ่อพูด ใบหน้ายิ้มแป้นแล้นที่สามารถมองเห็นฟันขาวๆนั่นได้ภายในระยะ 2 กม.

" แต่ว่า... " ก็ฉันยังไม่ได้คุยอะไรกับนายเลยนี่นา

เออ ว่าแต่.. เจ้าไดอารี่ เจ้าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกันนะ ถ้าเป็นชายชั้นจะได้เรียกว่า นาย แต่ถ้าเป็นหญิง ชั้นจะได้เรียกว่า เธอ

เรื่องนั้นคงต้องช่างก่อนล่ะ ในเมื่อตอนนี้พ่อกำลังพยายามฉุดกระชากลากถูชั้นให้ไปดูดอกไม้ไฟด้วยกันให้ได้

ไว้เจอกันเมื่อชาติต้องการ ! แล้วชั้นจะรอคำตอบที่ว่านายเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงนะ !

 

คุโรซากิ  อิจิโกะ

01/01/2008

 

31 Dec 07

 

วันนี้วันเกิดเจ้าคิซึเกะ

สุขสันต์วันเกิดแล้วกันนะ

เจ้าเองก็เลิกขี้งกซะทีล่ะ งานเลี้ยงก็ไม่มีแถมยังขายของอีก เจ้านี่น้า....

พักนี้ข้าเองก็ยุ่งๆเหมือนกัน....เจ้าซุยฟงก็มาเยี่ยมเป็นระยะๆ....อืม...จะว่าโชคดีมั้ยน้า? เพราะบางทีก็มีของฝากนั่นนี่โน่นมาเหมือนกัน....อืม....อืม....

รู้สึกว่าข้าจะไม่ได้อวยพรวันเกิดอุคิทาเกะสินะ?

ขอถือโอกาสรวบยอดเลยแล้วกัน

ขอให้แข็งแรงขึ้นล่ะ อย่าโหมงานด้วย ประเดี๋ยวก็ล้มป่วยไปงานจะสะดุด เห็นใจรองหัวหน้าหน่วยเจ้าหน่อยล่ะ

 

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของปีนี้ วันพรุ่งนี้เป็นทั้งปีใหม่แล้วก็วันเกิดข้าด้วย

อวยพรให้พวกเจ้าทุกคนแข็งแรง ร่ำรวย คิดสิ่งใดก็สมปรารถนา

สิ่งไม่ดีๆก็ทิ้งไว้ที่ปีนี้แล้วเริ่มต้นใหม่ปีหน้า

ขอให้ทุกคนมีความสุขล่ะ

เดี๋ยวข้าจะไปเคาท์ดาวน์ที่บ้านเจ้าคิซึเกะ

มีความสุข Happy New Year แล้วกัน

 

ชิโฮอิน โยรุอิจิ

 

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

@arrow@ - ยังลงรูปไม่เป็น ท่านแพนกรุณาเมตตาด้วยค่ะ *คารวะ*

เจ้แมวของเราหลุดบ่อยขึ้นแฮะ - -"" เริ่มไม่เนียน - -"""

ขอโทษด้วยนะคะที่มาอัพได้ช้ามาก.....ม๊ากมาก.....  พอดี..."ลืม" อ่ะคะ - -""  แถมอัพน้อยมากด้วย

ยังไงก็ขอ Happy New Year ตามแคสเลยแล้วกันนะคะ ^^ ทั้งทีมแคสแล้วก็ Visitor ทุกท่าน^^

 

 

Happy Birth Day 2 me

 

Happy Birth Day 2 me

 

Happy Birth Day 2 me 2 me

 

Happy Birth Day 2 me

 

สุขสันต์วันเกิดให้ตัวเองคร๊าบ

 

จบ.

 

บ๊ายบาย

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

ล้อเล่น 55+

 

วันนี้วันส่งท้ายปี

ผมได้แต่นั่งเหงาหงอยอยู่หน้าร้าน

ไม่ได้ไปเคาท์ดาวน์ที่ไหน

ผมนั่งนับดาวอยู่คนเดียวน่าร้าน

1...2...3......

 เหงาจริงๆ

วันนี้วันเกิดผมนะครับ

 ทำไม...มีแต่การ์ดปีใหม่!!!!

 นี่ครับ การ์ดปีใหม่ที่ผมได้

 

จากคุณ แมวเร่ร่อน

 แมวน่ารักมากเลยคร๊าบ

น่ารักกว่าคนโยรุอิจิซะอี...อั่ก

//ตายอนาถรับวันเกิด//

 

 

 

 

จาก คุณOHM

ลูกค้าประจำคนนึงของร้านผม

คุณคุจิกิ กับคุณอาบาราอิน่ารักมากเลยคร๊าบ 

กับ

= =" ปีใหม่เลือดสาด

สวยดีคร๊าบ

 

อะ หมดแล้ว

 

เอาเป็นว่าสุขสันต์วันปีใหม่นะคร๊าบบบบ

 

สินค้าเข้าใหม่

 

เพราะผมคือพ่อค้า

 

พ่อค้าย่อมรู้ว่าตอนนี้ทุกท่านขาดอะไร

 

ต้องการอะไร

 

และนี่ใช่ไหมที่ท่าน WANT!!!!!

 

 

ผ่าง

 

ช่วงนี้มีการเก็บกวาดอะไรYYซะเกลี้ยง

ยกเว้นที่คาราคุระ

ที่ความ Y ยังแผ่กระจาย

 

 

 

รู้ไหมครับว่ามันคืออะไร

 

ลายเส้นที่คุ้นตา = =" เพราะผมโชตะกินหัว 

 

 

เกมส์ PS2 คร๊าบบบบบบบบบบบบบบ

มันช่างน่าเล่นเสียนี่กระไร

ผมกำลังคิดว่า

ถ้ามันมีเป็นเกมส์ wii มันคง...

โอ้ ลั่น ล้า

 

 

แผ่นงามแงะ

 

ขอบคุณรูปจาก

 

http://www.animate.co.jp/newrelease/newitem/bl/bl1222/bl1222.html

 

ต่อมา

 

ผมคิดว่าเป็นแก้ว...ที่น่ากิน...และ ดูดดืม(น้ำ)

 

 

CG 家庭教師ヒットマン REBORN!骸マグカップ

 

CG 家庭教師ヒットマン REBORN!雲雀マグカップ

 CG 家庭教師ヒットマン REBORN!ツナマグカップ

CG 家庭教師ヒットマン REBORN!獄寺マグカップ 

 

แล้วต่อด้วยความน่ารักโฮก

 

 

CG 家庭教師ヒットマン REBORN! ヒバードぬいぐるみ

 

CG 家庭教師ヒットマン REBORN! ヒバードぬいぐるみ

 

ล้างตา 55+

 

สวัสดีปีใหม่นะคร๊าบบบบบบบบบบบ

 

 

เคาท์ดาวน์ใน exteen กันเถอะ (เลขมันส่อเนอะ)

 

ปล. ขอโทษนะคร๊าบ พอดีสินค้าคราวนี้นำเข้ามาจากเมืองนามิโมริ

เลยอาจจะไม่คุ้นหน้าคุ้นตาไปบ้าง = ="

 

 

ทำไมยัยหนูน้องสาวเจ้าอิจิโกะคนนั้นถึงได้ชอบใช้ฉันเป็นเครื่องรางนักหา......

 

เพราะงั้นฉันถึงได้หวิดตายจริงๆ รับคริสมาสต์

ท่ามกลางหิมะเย็นยะเยือกพวกนั้นแล้วรู้มั้ย!!!

 

เกิดอะไรขึ้นน่ะเหรอ? ก็ยัยหนูนั่นดันบุกเข้าห้องอิจิโกะมาเจอฉันตอนอยู่ในร่างตุ๊กตาพอดีน่ะสิ เลยโดนหิ้วออกไปเลย ตอนแรกก็โล่งใจที่ไม่โดนจับแต่งตัวประหลาดๆ อะไรอีก แต่ที่ไหนได้..... ไปๆ มาๆ ดันเอาฉันไปให้เจ้าเด็กเวรที่ร้านเจ้าหมวกเกี๊ยะนั่นอีกแล้วเรอะ.....

 

แล้วฉันทำไง? ก็หนีมาดื้อๆ เลยน่ะเซ่! ใครจะอยู่ให้มันเอาไปเล่นบ้าอะไรก็ไม่รู้ฟระ หน้าตามันก็ออกอาการไม่น่าไว้วางใจซะเหลือเกิน แล้วที่ร้ายกว่านั้นก็คือเจ้าเด็กบ้านั่นดันคว้ากระบองคู่ใจวิ่งตามมาซะอีก นั่นน่ะเรอะท่าทีที่มีต่อของที่เด็กผู้หญิงเอาให้!!? (ถึงฉันจะไม่ยอมเป็นก็เถอะ) แล้วอยู่ในร่างตุ๊กตา... ต่อให้เป็นท่านกอนผู้นี้มันจะหนีพ้นได้ไง.... (ถ้าเป็นร่างเจ้าอิจิโกะยังก็ว่าไปอย่าง ยังไงฉันก็เป็นวิญญาณดัดแปลงนะเฟร้ย ถ้าใช้ความสามารถได้อย่างเจ้านั่นตามไม่ทันอยู่แล้ว โธ่เอ๊ย)

 

แล้วพอเจ้าเด็กนั่นวิ่งเข้ามาใกล้ๆ กระบองยักษ์เจ้ากรรมก็โดนหวดมาใส่ฉัน.....

 

อย่างน้อยก็จับธรรมดาๆ ไม่เป็นเรอะ!!?

 

ผลเป็นไง? ก็ราวกับปาฎิหาริย์ ณ ช่วงเวลา(ก่อน) คริสมาสต์... ยาเม็ดวิญญาณเทียมของฉันหลุดออกจากร่างตุ๊กตา... (ปกติมันหลุดง่ายขนาดนี้ที่ไหนล่ะหา...)

 

.... หล่นไปยังถนน........

 

....... แล้วถูกหิมะที่โปรยปรายลงมาตอนนั้นร่วงลงมากลบอย่างรวดเร็ว................

 

........... เจ้าเด็กเวรนั่นเลยหาฉันไม่เจอจึงหิ้วแต่ร่างตุ๊กตาฉันกลับไป................................ 

 

 ...............................

 

............................................................

 

..............................................................................................................

 

............................................................. แล้ว

ฉันจะทำไงล่ะเฟ้ย!!!??!

 

กลายเป็นแค่เม็ดยาอย่างนี้มันขยับได้ที่ไหน ซ้ำร้ายดันตกมาอยู่แถวๆ ถนนอีก รถวิ่งไปวิ่งมาแบบนี้มีสิทธิ์โดนเหยียบตายได้ง่ายๆ เลยนะเฟร้ยยยยยยยยยยยยยยย

 

แต่สุดท้ายฉันก็กลับมาเขียนไดอารีอย่างนี้ได้เพราะถูกตาลุงที่ร้านเจ้าหมวกเกี๊ยะ(อีกแล้ว)มาเจอเข้า.... (หลังจากกลิ้งไปกลิ้งมาอย่างเฉียดตายอยู่เป็นวันๆ  ท่ามกลางหิมะและล้อรถ... มานึกตอนนี้ยังงงเลยว่ารอดมาได้ไง... อา.... สมเป็นท่านกอน.... ดวงดีจริงๆ...)

 

ไม่รู้ว่าทำไมแต่ตาลุงนั่นดันรู้ว่าเป็นฉันเลยเอาไปคืนให้อิจิโกะ (ได้ยินแว่วๆ ว่าดูจากสี... ดูเหมือนรุ่นหลังๆ จะมีสีประหลาดๆ ด้วย... นี่ฉันกำลังโดนด่าว่าเป็นของเก่า??.... ช่างมัน ยังไงทำให้ก็รอดมาได้ จะเลิกสนเรื่องบ้าๆ สักครั้งละกัน)  หมอนั่นเลยตามไปเอาร่างตุ๊กตาฉันกลับมาเรียบร้อย (โดยที่เสียเวลาตีกับเจ้าเด็กบ้านั่นไปพักใหญ่ๆ แล้วจบลงด้วยการแย่งกลับมาดื้อๆ...)

 

เอาล่ะ ฉันรู้แล้วว่าโลกนี้ยังต้องการท่านกอนอยู่ (irr ขอนอกบท... : จริงเรอะ...) เลยยังรอดมาได้แม้จะไปผจญฝันร้ายอันยาวนานที่หวิดจะโดนฝูงม้าเหล็กเหยียบแบนท่ามกลางหิมะอันหนาวเหน็บ(ถึงตอนนั้นฉันจะไม่หนาวก็เถอะ ก็ไม่มีร่างนี่นา)......................

 

แต่จะให้เจออีกก็......... เอ่อ.................. ไปแอบเจ้าอิจิโกะสร้างที่ซ่อนลับๆ ในห้องไว้หลบยัยหนูยูซึดีมั้ยเนี่ย???