★ BLEACH ÐiäRÝ ★

 

สายันต์สวัสดิ์คร๊าบบบบบ

 

วันนี้วันพ่อแห่งชาตินะคร๊าบบบ

 

ผมก็อยากให้ทุกคนทำตัวเป็นลูกที่ดีของคุณพ่อนะคร๊าบบ

 

แล้วคืนนี้อย่าลืมจุดเทียนชัยถวายพระพรกันนะคร๊าบ

 

ถ้าจะให้ดี ต้องเทียนที่ซื้อจากร้านผมเท่านั้น!!!

 

"เทียนเหลืองรักพ่อ"

 

มีขายที่ร้านชำอุราฮาร่าเท่านั้น!!!

 

ด้วยลำเทียนที่มีสีเหลืองนวลแบบหาที่ไหนไม่ได้

 

รัสมีเทียนถึง 5 นิ้ว เพิ่มความสว่างให้กับเทียน

 

พิเศษ ถ้าคุณซื้อตอนนี้

 

เทียนที่ได้จะเป็นแบบพิเศษ

 

เมื่อจุดแล้วจะมีพลุเป็นตัวเลข ๘๐

 

งดงาม

 

แต่ช้าก่อนเทียนเล่มนี้...แน่นอน

 

คุณคิดว่าธรรมดาไปใช่ไหมคร๊าบ

 

คุณคิดผิดแล้ว!!!

 

เทียนนี่เมื่อจุดแล้วจะสว่างมาก

 

และสว่างนาน

 

กันน้ำ ทันลม จุดได้แม้กลางสายฝน

 

แล้วในราคาเพียง 30,000 เยน

 

เท่านั้น!!!!

 

แล้วเจอกันใหม่คร๊าบบบบบ 

 

 

โย่! สบายดีกันรึเปล่าพวกนาย!!!  ยินดีต้อนรับสู่รายการเรดิกอ............ ไม่ใช่สิ นี่มันไดอารีต่างหาก

 

กะว่าจะชิงเขียนประเดิมก่อนเจ้าพวกคนอื่นแท้ๆ (ตั้งโปรเจคต์ขึ้นมาเพราะหวังผลเวลามาคนอ่านเยอะๆ จะได้เพิ่มความนิยมให้ตัวเองกันใช่มั้ยล่ะ!! ใครจะไปยอมให้พวกแกได้ดีฝ่ายเดียวฟระ!!! ต่อให้ไม่มีคนมาชวนเพราะกลัวท่านกอนผู้นี้จะได้รับความนิยมมากกว่าตัวเองชั้นก็จะเขียนเฟร้ย!!!!!) แต่เมื่อวานดันฉุกใจคิดถึงเรื่องที่ไม่ค่อยจะโสภาซักเท่าไหร่ขึ้นมาได้เลยมัวแต่ประสาทกินจนโดนตัดหน้าไปแล้ว  

 

ก็เมื่อวานนี้เป็นวันพ่อใช่มั้ยล่ะ...............

 

ชั้นน่ะไม่มีพ่อให้แสดงความขอบคุณอะไรกับเขา(ถ..ถึงมีก็ใช่ว่าจะสนหรอกนะ ทำไมชั้นต้องไปใส่ใจอะไรกับ 'ผู้ชาย' ด้วยหา) แต่ก็โดนพวกน้องของอิจิโกะลากไปหาป๋าอิจิโกะเหมือนกัน ทำไมอิจิโกะไม่ไปเองน่ะเหรอ? เพราะเจ้านั่นดันเผ่นไปปราบฮอลโลว์แบบได้จังหวะเหลือเกินชั้นเลยต้องไปแทนน่ะสิ ถึงจะไม่ใช่ลูกชายตัวจริงของป๋าแกก็เถอะ แต่ในฐานะตัวแทนของอิจิโกะ(และยังไงก็อาศัยบ้านเขาอยู่นี่นะ...) ก็เลยอวยพรไปให้เหมือนกัน

 

.......... และถึงสุดท้ายเรื่องมันจะจบลงด้วยยัยคารินจอมโหดต่อยป๋าแกกระเด็นเพราะปลื้มแถมเอะอะเกินเหตุที่ลูก(สาว)ไปอวยพรให้ก็เถอะ...... นี่ถ้ารู้จักทำตัวดีๆ เหมือนตอนที่ชั้นรู้ตัวจริงป๋าแกเข้า พวกลูกๆ คงจะทำดีด้วยมากกว่านี้แท้ๆ น้า.....;;;

 

แต่ป๋าแกจะเป็นไงก็ช่างเถอะ เรื่องไม่โสภาที่ชั้นพูดถึงมันอีกเรื่องต่างหาก...

 

ก็อย่างที่บอกไป ชั้นไม่มีพ่อ แต่ถ้าพูดถึงผู้ให้กำเนิดล่ะก็มันก็มีอยู่ใช่มั้ยล่ะ..... หน่วยวิทยาการของพวกยมทูต...............

 

ต่อให้จู่ๆ ก็สร้างกันขึ้นมาแล้วจะทำลายทิ้งกันตามอำเภอใจก็เถอะ ยังไงเจ้าพวกนั้นก็ยังเป็นพวกที่ทำให้ชั้นเกิดมาอยู่ดี และพูดถึงหัวหน้าของหน่วยวิทยาการที่เป็นผู้ควบคุมในการสร้างมันก็ต้อง..................

 

.......................................... นี่จะบอกว่าเจ้านักวิจัยโรคจิตนั่นเป็นพ...... พ........ พ่............... อ....................................................

 

ไม่มีทาง!!! ไม่จริง!!! และต่อให้จริงก็ไม่สน!!!!! ท่านกอนผู้นี้จะไม่มองย้อนกลับไปยังอดีต!!!!! ใครจะสร้างใครให้กำเนิดใครก็ไม่สน........................................

 

ไม่สนแม้แต่นิดเดียว!!!!!!!

 

ชิ แค่นึกถึงก็ชักจะ................

 

แบบนี้มันต้องออกไปร่อนให้ลืมเรื่องบ้าๆ พรรค์นี้ซะแล้ว เมื่อไหร่จะมีฮอลโลว์โผล่มาฟระ เจ้าอิจิโกะจะได้ออกไปปราบ แล้วชั้นจะได้แอบออกไป..........

 

ปล. ชั้นไม่ได้สนเรื่องงี่เง่าพรรค์นั้นจริงๆ นะ

เฟร้ย!!!!!!! 

ซาหวาดดีจร้า~  ดายยย-อา-รี่  ~ที่ร้ากก จุ๊บๆ ...

 

วันนี้เป็นแรกที่แวะเข้าร้านสะดวกซื้อ แล้วเกิดเจอสมุดไดอารี่นี่เข้า

ตอนแรกๆก็กะว่าจะไม่ซื้อเหมือนอ่ะ แหะๆ เพราะว่าที่มาเนี่ย กะซื้อ.... ซื้อ...

เอ่อ... อะไรนะ = =? นึกไม่ออก...

......

(นึกไม่ออก)

แหะๆๆ =w=+ เอาเป็นว่าช่างมัน~ 

แต่ก่อนหน้านั้น แว๊บไปเจอ... น้ำอัดลม(โค้ก)

พอดีว่าช่วงนั้นกระหายน้ำอยู่ ก้เลยจิ๊กใส่ตระกร้าซะ

และแล้วก็เจอ ป้อก(กี้) รสกล้วยอีก! ....

ความรู้สึกตอนนั้นอยากกินมาก ก็เลยจิ้กมาอีกเช่นกัน หลังจากนั้นก็ซื้อออกมานั่งกินก่อน

..... อยากกินอะไรแปลกๆ....

จู่ๆความคิดบรรเจิดขึ้นมา(?)

"ป้อก(กี้)กล้วย + โค้ก = ตะไคร้"

รสมันเป็นแบบนี้นี่เองเวลากินผสมกัน!! จะบอกว่าอร่อยก็ไม่เชิง รสตะไคร้แนวแปลกๆ ลิ้นของชั้นมันรับรสเสียรึเปล่าไม่รู้นะ

แต่ก็นั่งซดหวบๆ ไป

และคงเพราะกินอะไรแปลกๆมากไป + กินเร็ว...มั้งช่วงนี้ เพราะงั้นเลย... สำลัก(พ่น) ออกมา..

แต่ว่า ชะอุ๊ย...

เต็มหน้า ฮานาทาโร่คุง ที่ทำลังออกมาทำความสะอาด(กวาด)น่าร้านอยู่พอดีซะนี่...= =lil'

(เค้าบอกว่ามาทำงานพิเศษ พักงานจากโซโซลไซตี้ชั่วคราว..(?)...)

เลยรีบวิ่งเข้าไปในร้านหา(ซื้อ)กระดาษชิดชู่ ...แล้วก็นะ ไปเจอสมุดเล่มนี้เข้าเพราะว่ามันถูกวางผิดที่อยู่บนกองกระดาษาทิชชู่ ตอนแรกๆก็กะเอาไปเก็บเข้าที่ให้ แต่ดูไปดูมาลายมัน 'น่ารัก' เลยฉวยไปก่อน รีบจ่ายตังค์แล้วก็เดินออกมาน่าร้านเลยทันที

...อ๊ะ ลืมกระดาษทิชชู่!!?

เลยวิ่งกลับไปซื้อใหม่เป็นรอบที่ 3...

ออกมาก็พบว่า ฮานะทาโร่ ลงไปนอนกับพื้นแล้ว...O.o!!! ชั้นรีบวิ่งไปช่วย แล้วถามว่าเป็นอะไร ฮานะจังตอบกลับมาว่า "แพ้น้ำอัดลม(?)..." ชั้นยังไม่ค่อยเข้าใจความหมายซักเท่าไร่ แต่ก็เช็ดเสื้อผ้าให้เค้า แล้วก็รีบกลับบ้านเลยทันที...

แล้วก็นะ... เกือบไม่ได้มาเขียนไดอารี่นี้แล้วล่ะ เพราะว่าก่อนถึงหน้าบ้าน ก็ดันเดินเซ ไปเตะ ถังขยะหน้าบ้าน จนหงายท้องลงไปกับพื้นซะก่อน =.=

...ไว้คราวหน้าจะมาเขียนต่อแล้วกัน..

..

...ว่าแต่เอ... ชั้นลืมซื้ออะไรที่ร้านสะดวกซื้อนะ-*-...

....

(มันยังคงเป็นปริศนาต่อไป..)

 

อิโนะอุเอะ

7 ธ.ค. 50

 

 8 ธันวาคม

สวัสดี

มันเป็นธรรมเนียมรึเปล่าเนี่ย?

ช่างเถอะ ก็แค่มีคนทำตกไว้เท่านั้น...

ข้าคงต้องเท้าความซักหน่อยสินะ?

วันนี้เองข้าก็ไปเดินเล่นในคาราคุระตามปกติ แน่ละ ปกติแล้ว ข้าเองก็ไม่ได้มีอะไรทำมากนัก

หลังจากแวบไปดูบ้านเจ้าอิจิโกะแล้วกำลังจะไปที่ร้านของคิสึเกะก็มีสาวน้อยคนนึงอุ้มข้าขึ้นจากพื้นแล้วร้องทักน้ำเสียงใสแจ๋ว

"ดูสิคารินจัง~แมวล่ะ~"

"ยูซึ! แมวใครก็ไม่รู้เดี๋ยวก็โดนข่วนเอาหรอก!"

ยูซึกับคาริน...

น้องสาวเจ้าอิจิโกะนั่นเองล่ะ

แต่พอโดนสาวน้อยผมดำว่าเข้า คุณเธอก็กอดข้าซะแน่นแล้วเถียงกลับ

"แหม~ท่าทางน่ารักขนาดนี้คงไม่ข่วนหรอก เนอะ~เมี้ยวๆ~"

แล้วเธอก็อุ้มข้ากลับไปถึงบ้านแล้วก็ให้นมมาถ้วยนึง

จะโชคดีก็ตรงนี้ล่ะนะ

แล้วหลังจากนั้น(เมื่อเธอทำท่าจะเอาข้าไปอาบน้ำแล้วร้องด้วยน้ำเสียงรื่นเริงเหมือนได้ตุ๊กตาตัวใหม่)ข้าก็แอบหลบออกมาเงียบๆ

แล้วข้าก็มาเจอไอ้บันทึกนี่ล่ะ....

ข้าคาบมันไปถึงร้านของคิสึเกะแล้วค่อยลองเปิดอ่านดู

แต่ดูเหมือน...คนที่บันทึกแต่ละคนดูท่าทางจะมีอะไรอยู่มากมายเลยสินะ*ทำสีหน้าเข้าใจ*

ตอนแรกข้าเกือบจะเอาเท้าหน้าประทับแล้วนะ นึกได้ซะก่อนว่านี่มันไดอารี่คน

เอาเถอะ ยังไงซะก็มีหลายคนที่ข้ารู้จัก เลยลองเขียนๆดูซักที....

คิดว่าครั้งหลังจากนี้ข้าอาจจะเขียนได้ดีกว่านี้ก็ได้นะ....(คงต้องหาเรื่องมาใส่ไดอารี่เอาไว้บ้างล่ะ)

อ่ะ เจ้าคิสึเกะมาแล้วล่ะ ข้าขอตัวไปกินนมก่อนนะ~ 

--------

(รู้สึกว่าตีบทไม่ค่อยแตกเท่าไหร่เลยค่ะ T^T + ตอนนี้ยังหารูปคุณโยรุอิจิไม่เจอ ขอแปะไว้คราวหน้าก่อนแล้วกันนะคะ~ - @arow@)